wypłoszyła zima
pełną euforii nadzieję
że wkrótce wiosna wystrzeli
i zaświeci kwietniowe słońce
pulsuje ziemia od nasion
nabrzmiałych ciekawością
światła ...
na granicy cierpliwości
vistość czeka na sygnał
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Tadeusz
Nie wszyscy muszą rodzić się ze skrzydłami, ale każdy powinien mieć u ramion specjalny zaczep, do którego Wszechświat podepnie skrzydła, by ...
-
Nie wszyscy muszą rodzić się ze skrzydłami, ale każdy powinien mieć u ramion specjalny zaczep, do którego Wszechświat podepnie skrzydła, by ... -
Przeczytałam książkę „Marzenia kontrolowane” autorstwa Grażyny Wieczorek. Przeczytałam i przystanęłam, by zebrać wszystkie myśli, które napł... -
pójdę z tobą pójdę w nieznane zgromadziłeś wokół siebie cały spokój ducha i bezpieczeństwo więc gdzie mam być jeśli nie przy tobie s...
2 komentarze:
Oj wypłoszyła :)
Ale nadzieja wraca, nie umarłą :)
Ciekawy wiersz, bardzo :)
Pozdrawiam ;)
u mnie tulipany się rozbujały :)
Prześlij komentarz