Posklejane

Bezpańskiej poetce
pokruszyło się nieco
to, co nazywamy szczęściem.
Najbardziej ucierpiała dusza,
której spore obszary
nadszarpnięte były przez nerwy.
Bezpańska poetka
z dużym wysiłkiem powstrzymywała łzy,
próbując ukryć przed światem
swoje zagubienie.
***********************
Spotkanie – wydawałoby się
przypadkowe – całkowicie odmieniło
Poetkę.
Najpierw posklejał jej wiarę,
umocnił pewność siebie i dał motywację.
Potem przy użyciu miłości
połączył jej duszę - ze swoją.

Zdjęcie z Inetrnetu. Dziękuję.

Akt twórczy

Bezpańskiej poetce
nieobce są: igła i nitka.
Aby prowadzić równy ścieg
pomaga sobie śpiewem.
Istota melodii igielnego smyczka,
prowadzona struną nici,
rodzi kolejne istnienie.

powroty

między codziennością a codziennością
jest czas na refleksję
między dniem a dniem
jest wyciszająca noc

segreguję wtedy wszystkie za i przeciw
nie stać mnie na marnotrawstwo
kolejnego wcielenia
między życiem a życiem
wypełnia się rubryka
o niepoetycko brzmiącej nazwie
PODSUMA

Grafika zapożyczona z Internetu. Dziękuję.

Gdybym...

Gdybym była Kopciuszkiem,
oddzieliłabym nie groch od maku,
a ciebie o całego zła,
które z uporem maniaka
próbuje cię dotknąć.
Gdybym była Śpiącą Królewną
wyłączyłabym budzik,
by snem spokojnym
podzielić się z tobą – podarowałabym
„jaśka” pełnego moich magicznych snów.
Leżąc obok, nuciłabym naszą piosenkę…
Gdybym była Pocahontas – poznałbyś Naturę
w najsłodszej/dziewiczej odsłonie.
Jako Dżepetto, uczłowieczyłabym ciebie,
napełniając serce nieskażoną miłością.
A jako Czerwony Kapturek?
Tę bajkę zaserwuję w wersji dla dorosłych,
bo prawdziwy mężczyzna lubi
niegrzeczne Czerwone Kapturki!

Długopis - analiza przedmiotu

Egzamin. Egzaminator kładzie długopis na brzegu biurka. "Proszę opowiedzieć zjawisko"

Długopis na rancie biurka
w istocie rzeczy – jest wabikiem.
Wyciągnąć rękę i…
Ryba schwytana!
w uścisku
drobnej dłoni - ciepłem opływa.

Nagłe spojrzenie
ciało nicuje dreszczem,
co to nie wiedzieć skąd - wstrząsa,
bo niby nic,
a rzecz wielka zdarzyła się!
On ją (…) - przenikał, ona na niego
z wezbraną siłą uczuć patrzyła.

Taki długopis na rancie biurka,
w istocie rzeczy jest – wyrokiem.
Jeden podpis i świat stoi otworem,
lub zapada się w czarną dziurę.

wewnętrzne wybory

można omijać prawdę szerokim łukiem
udawać, że ucho niedosłyszące
oko niedowidzące
można dotykać dłonie i nie czuć
że chłodne są nagle i wilgotne
można snuć podejrzenia
w sercu rozbierać je

na czynniki pierwsze
i krwawić na duszy i łkać w poduszkę
można patrzeć w ukochane oczy
i nie widzieć ich rozbiegania
tylko czy można nazwać to miłością
nie ma mowy o przenoszeniu gór
wątpliwym jest jednoczesne schylenie się
po zwykły kamień
nie ma mowy o wspólnych snach
wątpliwym jest przebywanie
we wspólnej sypialni
nie ma mowy o otaczaniu siebie
aromatem miłości
w wątpliwość można poddać
dostrzeżenie/ poczucie aromatu perfum
można omijać szerokim łukiem świat
niedopuszczalnym jest ominąć siebie
wzajem…

(grafika z Internetu)

Linie papilarne - serca

obudź mnie
jak już będzie czysto i pięknie
jak powietrze będzie przejrzyste
chmury popłyną we własnym rytmie
i pierzyć się po swojemu
owoce będą aromatyczne
naturalnie dojrzałe (i niechby z robaczkiem)

obudź mnie jak słowo „rak”
pierwszym skojarzeniem pokieruje
na skorupiaka zabawnie chodzącego wspak
dzieci – wszystkie - bez względu na kolor skóry
i umiejscowienie ich ciepłych pokoików
będą mieć pełne brzuszki i oczy skrzące się
w radosnym odkrywaniu świata
kot będzie mruczeć na parapecie
pies radośnie obszczeka miłych sąsiadów
łabędzie w splocie swoich długich szyi
stworzą naturalny wizerunek serca
obudź mnie jak już dom – oznaczać będzie DOM
honor – nie będzie słowem ze słownika wyrazów obcych
a na słowo „pokój” napełnię płuca czystym powietrzem
niech moje senne marzenia zrealizują
- plan boski – cała Ziemia rajem
- wizję tych co oddali życie za wolność
- inicjatywę ludzi „ludzkich” – nie tylko z nazwy gatunku
… albo lepiej nie – nie daj mi zasnąć
chwyć za rękę i zacznijmy działać!
samo - przecież - nie naprawi się!