Akt twórczy

Bezpańskiej poetce
nieobce są: igła i nitka.
Aby prowadzić równy ścieg
pomaga sobie śpiewem.
Istota melodii igielnego smyczka,
prowadzona struną nici,
rodzi kolejne istnienie.

powroty

między codziennością a codziennością
jest czas na refleksję
między dniem a dniem
jest wyciszająca noc

segreguję wtedy wszystkie za i przeciw
nie stać mnie na marnotrawstwo
kolejnego wcielenia
między życiem a życiem
wypełnia się rubryka
o niepoetycko brzmiącej nazwie
PODSUMA

Grafika zapożyczona z Internetu. Dziękuję.

Gdybym...

Gdybym była Kopciuszkiem,
oddzieliłabym nie groch od maku,
a ciebie o całego zła,
które z uporem maniaka
próbuje cię dotknąć.
Gdybym była Śpiącą Królewną
wyłączyłabym budzik,
by snem spokojnym
podzielić się z tobą – podarowałabym
„jaśka” pełnego moich magicznych snów.
Leżąc obok, nuciłabym naszą piosenkę…
Gdybym była Pocahontas – poznałbyś Naturę
w najsłodszej/dziewiczej odsłonie.
Jako Dżepetto, uczłowieczyłabym ciebie,
napełniając serce nieskażoną miłością.
A jako Czerwony Kapturek?
Tę bajkę zaserwuję w wersji dla dorosłych,
bo prawdziwy mężczyzna lubi
niegrzeczne Czerwone Kapturki!

Długopis - analiza przedmiotu

Egzamin. Egzaminator kładzie długopis na brzegu biurka. "Proszę opowiedzieć zjawisko"

Długopis na rancie biurka
w istocie rzeczy – jest wabikiem.
Wyciągnąć rękę i…
Ryba schwytana!
w uścisku
drobnej dłoni - ciepłem opływa.

Nagłe spojrzenie
ciało nicuje dreszczem,
co to nie wiedzieć skąd - wstrząsa,
bo niby nic,
a rzecz wielka zdarzyła się!
On ją (…) - przenikał, ona na niego
z wezbraną siłą uczuć patrzyła.

Taki długopis na rancie biurka,
w istocie rzeczy jest – wyrokiem.
Jeden podpis i świat stoi otworem,
lub zapada się w czarną dziurę.

wewnętrzne wybory

można omijać prawdę szerokim łukiem
udawać, że ucho niedosłyszące
oko niedowidzące
można dotykać dłonie i nie czuć
że chłodne są nagle i wilgotne
można snuć podejrzenia
w sercu rozbierać je

na czynniki pierwsze
i krwawić na duszy i łkać w poduszkę
można patrzeć w ukochane oczy
i nie widzieć ich rozbiegania
tylko czy można nazwać to miłością
nie ma mowy o przenoszeniu gór
wątpliwym jest jednoczesne schylenie się
po zwykły kamień
nie ma mowy o wspólnych snach
wątpliwym jest przebywanie
we wspólnej sypialni
nie ma mowy o otaczaniu siebie
aromatem miłości
w wątpliwość można poddać
dostrzeżenie/ poczucie aromatu perfum
można omijać szerokim łukiem świat
niedopuszczalnym jest ominąć siebie
wzajem…

(grafika z Internetu)

Linie papilarne - serca

obudź mnie
jak już będzie czysto i pięknie
jak powietrze będzie przejrzyste
chmury popłyną we własnym rytmie
i pierzyć się po swojemu
owoce będą aromatyczne
naturalnie dojrzałe (i niechby z robaczkiem)

obudź mnie jak słowo „rak”
pierwszym skojarzeniem pokieruje
na skorupiaka zabawnie chodzącego wspak
dzieci – wszystkie - bez względu na kolor skóry
i umiejscowienie ich ciepłych pokoików
będą mieć pełne brzuszki i oczy skrzące się
w radosnym odkrywaniu świata
kot będzie mruczeć na parapecie
pies radośnie obszczeka miłych sąsiadów
łabędzie w splocie swoich długich szyi
stworzą naturalny wizerunek serca
obudź mnie jak już dom – oznaczać będzie DOM
honor – nie będzie słowem ze słownika wyrazów obcych
a na słowo „pokój” napełnię płuca czystym powietrzem
niech moje senne marzenia zrealizują
- plan boski – cała Ziemia rajem
- wizję tych co oddali życie za wolność
- inicjatywę ludzi „ludzkich” – nie tylko z nazwy gatunku
… albo lepiej nie – nie daj mi zasnąć
chwyć za rękę i zacznijmy działać!
samo - przecież - nie naprawi się!

Akacja

Ciężar odpowiedzialności
spada na liście akacji:
Kocha.
Lubi.
Szanuje.
Czasem nadmiar drobnych liści

wróży nieszczęście:
Nie chce.
Nie dba.
Żartuje.
Martwi się akacja,
nie dość, że traci zdrowie
oddając liście zakochanym,
to jeszcze bierze na siebie
ciężar nieprzychylnej wróżby.
Zerwane liście obumierają.
Umiera też nadzieja zakochanej.
Kojący zapach akacji wabi pszczoły.
Spróbuj dziewczę miodu,
przestań niszczyć drzewo,
ono z natury
nie ma być drzewem
poznania dobra i zła.