„Nie grzęznąć we wspomnieniach, a zasiać wspomnienia”

niekiedy zapominam
dlaczego posiałam ziarno
w twoim sercu

gdy więdną wspomnienia
jak wczesnomajowe kwiaty
zbite nagłym przymrozkiem
biorę konewkę zdobioną
malwami
i najdojrzalszym uśmiechem
podlewam uczucie
aby wspomnieniom nigdy
nie było końca

z nasion naszych wspomnień
powstanie łąka dla poetów

http://www.youtube.com/watch?v=RQj9UUf-jrQ

Hymn dla Akademickiego Chóru Dziewczecego UJ
„barwny głosów chór”

już słowik kończy swój wesoły tryl
skowronek w pola hen ulata
dziewczęcych głosów dźwięczny słychać śpiew
anielskim - nad kopuły- brzmieniem wzlata

nieś się melodio hen wysoko w dal
niech nas słuchają gwiazdy z nieba
jak łan pszeniczny rozkołyszą się
serca -dla których(chętnie) chór nasz śpiewa

wznieś echo głosy nasze ponad mur
wpleć w jarzębiny sznur korali
melodii barwnej wymyśl piękny wzór
byśmy w głos strojne, śpiewem czarowały

Szczęśliwego Nowego Roku 2012

wybuchy supernowych
czynione ręką człowieka
zwiastun pogrzebania starego
i nadzieja na NOWE

niech Bóg w łaskawości swojej
błogosławi poczynaniom ludzi
którym na sercu leży
dobro bliźniego swego

jak to dziewczyna

czasem miłość cichutko
zagląda przez rąbek zakładki
-kocha- nie kocha
... wróży sobie dziewczyna
wyrywając kartki z pamiętnika

- kocha- nie kocha
bada stawiając każdy
drobny kroczek
na krętych schodach

-kocha- nie kocha
patrzy tęskno i wróży
sobie z pojedynczo spadających
płatków śniegu

- nie kocha
gdyby kochał
byłby obok
duszą sercem ciałem

- kocha
bo choć nie może być
duszą
sercem
ciałem
jest myślą i głupawym
a jakże istotnym emotikonkiem
na ekranie

miłość ma dylematy
ale jak ma nie mieć
kiedy mówią o niej
TA miłość

Za ścianą sypialni...

Miasto zasypia piętrami.
Osiedla gasną od góry.

Szczęście jest pełne
spać na zimnym półpiętrze
bezimiennego bloku.

Karton zawsze
zbyt durowo chroboce,
a od lumpekskurtki
roznosi się woń biedy.

Podgłówek
ma wyszczerbiony rant
(młody z ósmego
rozwalił na nim rolki).

Porywisty wiatr
gwiżdże radośnie
w szczelinach okien...

Poetka motyli:))

Ave motyle kruchych myśli
lekkie
ulotne
kolorowe

podźwignąć ciężar
ludzkiej wyobraźni…

ave motyle!
ave poezjo!

całe my

nie krzycz
nie podchodź
nie dotykaj
... nie tak
tak tez nie
daj spokój
drapiesz
siorbiesz
nie szuraj
nie
bo nie
bo nie i już

płacz z niemocy
płacz z gorąca
płacz dla płaczu
płacz - bo tak

zespół przedmiesiączkowy
błogie usprawiedliwienie
każdej kobiety

aż chce się kliknąć
"lubię to"